‘Ύστερ’ ἀπ’ τὸν κατακλυσμὸ πού φέρνουν τά στοιχεῖα,
ν’ ἀνοίγης τὸ παράθυρο πρωϊνὸς
κάτου ἀπό τὸ χαμόγελο πού εἶν’ ὅλος ὁ οὐρανὸς
νά κ’ ἡ εὐτυχία !

Κωστής Παλαμάς (αγαπημένος)
“Ο κύκλος των τετράστιχων” (1929)

το ξέρω
τώρα τελευταία έχω κάτι με το πρωί,
ίσως γιατί ο ήλιος είναι τόσο όμορφος
τα πρωινά όταν ξυπνώ.
είναι όμορφο το καλοκαίρι
πολύ.

άκουγα μια από τις μέρες, ραδιόφωνο
καθόμουν πλάι στο παράθυρο στον προαστιακό,
η μελωδία θύμιζε τόσο τη θάλασσα,
η κίνηση του τραίνου θύμιζε βάρκα,
ήταν πρωί,

για  μια στιγμή σαν να  ένιωσα τα πόδια μου ν’ αγγίζουν το νερό,
χαμογέλασα,
να η ευτυχία!

καλημέρα!

great photo by FRANCK PETOUD from Iraklion Crete.