You are currently browsing the monthly archive for Σεπτεμβρίου 2009.

«Ένας ακούων»..και πάλι..»στη χώρα των Κωφών»!
Για λίγες μόνο διανυκτερεύσεις!

Οι παραστάσεις της πολύ επιτυχημένης θεατρικής δουλειάς της Ομάδας Θεάτρου Κωφών Ελλάδος θα συνεχιστούν κάθε Παρασκευή κ Σάββατο,
από 23 Οκτωβρίου μέχρι 19 Δεκεμβρίου.

Αναμένουμε περισσότερες πληροφορίες σύντομα.

Αυτή τη φορά αποκλείεται να το χάσω!

(:

Advertisements

[clearspring_widget title=»Fish» wid=»48cfe5b37f644537″ pid=»4ab1281945a6c274″ width=»296″ height=»196″ domain=»widgets.clearspring.com»]

Σε ένα αλμπουμ με τίτλο «Κλόουν», ο Νότης Μαυρουδής διαλέγει και μελοποιεί λόγια του λογοτέχνη Δημήτρη Μανθόπουλου και δημιουργεί 14 τραγούδια για την Παιδική Χορωδία του Δημοτικού Ωδείου Νίκαιας.

Είναι μια εξαιρετική δουλειά που θα γεμίσει τις μέρες μας με παιδικές φωνούλες και θα μας γυρίσει για λιγο σε παιδικές αναμνήσεις.

Ο ίδιος ο Νότης Μαυρουδής αναφέρει:

«Μάλλον θα με απασχολήσουν και στο μέλλον τα τραγούδια με τις παιδικές χορωδίες. Από το 1995 που ξεκίνησα μια τέτοια δισκογραφική σκέψη (Χάρτινο Καράβι) δε σταμάτησα να επανέρχομαι κατά διαστήματα και να «γεφυρώνω» την ενηλικίωσή μου με την ανάγκη παιδικής αθωότητας, που όσο περνάει ο χρόνος ολοένα και μεγαλώνει.

Αυτή τη φορά, η Παιδική Χορωδία του Δημοτικού Ωδείου της Νίκαιας του μαέστρου Θανάση Μιχαλόπουλου, είναι το όχημα και τα καινούρια μου τραγούδια για τον Κλόουν γι’ αυτή τη χορωδία τα έγραψα. Από το βιβλίο του εξαιρετικού λογοτέχνη και συγγραφέα Δημήτρη Μανθόπουλου επέλεξα ό,τι προκαλεί την προσωπική μου «παιδική αθωότητα» παίζοντας κι εγώ με λέξεις, συνειρμούς, συμβολισμούς, μελωδίες και νοήματα που δεν αφορούν αποκλειστικά και μόνο τα παιδιά της μικρής ηλικίας. Στο μέτρο και της δικής μου «παιδικότητας» έφτιαξα ξανά το δικό μου ιδεατό κόσμο ενός διαφορετικού χρόνου (όχι κατ’ ανάγκη παλαιότερου) και συνδέθηκα με τα παιδιά της Νίκαιας για να πορευτούμε δισκογραφικά.

Μαζί με την παιδική χορωδία φιλοξενήθηκαν γνωστοί και σεβαστοί τραγουδιστές του ελληνικού τραγουδιού, η Μαριώ, ο Μανώλης Μητσιάς και η Αναστασία Μουτσάτσου, για να ζεστάνουν ακόμα περισσότερο το δικό μου τοπίο.

Ο Κλόουν, αυτό το συμπαθέστατο σύμβολο της χαρμολύπης, θα αναζητά ακατάπαυστα τα συναισθήματα των ανθρώπων, μικρών ή μεγάλων, σε όλες τις εποχές και τους χρόνους, είτε σε δύσκολες, είτε σε εύκολες συνθήκες μέσα από τα τραγούδια μας.

Νιώθω την ανάγκη τα τραγούδια του δίσκου να τα αφιερώσω στα πλασματάκια Ιάσονα, Αριάδνη, Έλλη και Οδυσσέα. Στα εγγονάκια μου.«

Νότης Μαυρουδής
Αθήνα, Μάρτιος 2009

«Mr. Blue,
I told you that I love you
Please believe me
Mr. Blue,
I have to go now, darling
Don’t be angry

I know that you’re tired
Know that you’re sore and sick and sad for some reason
So I leave you with a smile
Kiss you on the cheek
and you will call it treasonThat’s the way it goes some days
A fever comes at you without a warning
And I can see it in your face
You’ve been waiting to break since you woke up this morning

Mr. Blue,
Don’t hold your head so low
That you can’t see the sky
Mr. Blue,
It ain’t so long since you were flying high»

τις τελευταίες μέρες περνώ τη ζωή μου διαβάζοντας,
είναι δύσκολο να κρέμεται το πτυχίο σου από 5 μαθήματα..

ανάμεσα σε συλλαβές,παιδαγωγικές θεωρίες,ψυχοπαιδαγωγικά ζητήματα
σκέψεις με φέρνουν εδώ και κει, σε πράγματα που θα’ θελα να φτιάξω, να κάνω, να τολμήσω, να δω.
οι ώρες περνούν ήσυχα όταν όλοι γύρω σου διαβάζουν
οι σελίδες κυλούν, τα μολύβια γράφουν, οι γόμες σβήνουν,
και κάπου εκεί έξω ένα αχόρταγο τζιτζίκι μας κρατά παρέα,
διαβάζει μαζί μας,
μην ξεχάσουμε πως ακόμα έχει καλό καιρό, ακόμα φίλοι γυρνούν σε νησιά και περπατούν ξυπόλητοι στην άμμο..

και είναι αυτό το δέντρο που βλέπω έξω από το αναγνωστήριο
αυτό που μου κρατάει τη σελίδα να διαβάσω …

και οι σελίδες κυλούν, τα μολύβια γράφουν, οι γόμες σβήνουν,
τα τζιτζίκια ονειροπολούν..

«Mr Blue
Don’t hold your head so low
That you can’t see the sky
Mr. Blue,
It ain’t so long since you were flying high »

the most clicked