You are currently browsing the category archive for the ‘children’ category.

 translated from icelandic

 

 

Hoppípolla/Jumpin’ Puddles

«Smiling 
Spinning ’round and ’round 
Holding hands 
The whole world a blur 
But you are standing 

Soaked 
Completely drenched 
No rubber boots 
Running in us 
Want to erupt from a shell 

Wind in 
Aand outdoor smell of your hair 
I hit as fast as I could 
With my nose 

Hopping into puddles 
Completely drenched 
Soaked 
With no boots on 

And I get nosebleed 
But I always get up «

Sigur Rós

είναι αλήθεια
ένα παιδί όσες φορές κι αν πέσει,
σηκώνεται ξανά
θα κλάψει
θα πονάει
πολύ
ή
και λιγότερο
αλλά θα σταθεί όρθιο
θα σφίξει τις μικρές παλάμες του
με πείσμα
ένα χαμόγελο
θα εμφανιστεί στο πρόσωπό του
και θα συνεχίσει
το παιχνίδι

και τι είναι η ζωή
παρά ένα αδιάκοπό
λίγο πιο σοβαρό
παιχνίδι

σήκω
ξανά
μπορείς!

Πόση σημασία δίνουμε τελικά στο να γνωρίσουμε τον εαυτό μας?
Είναι άραγε απλά μια δικαιολογία ότι δεν έχουμε χρόνο να ασχοληθούμε με εμάς?
Χαμένοι μέσα στις καθημερινές μας ασχολίες…

Και τα παιδιά μας τι τους μαθαίνουμε? Γνώσεις, πληροφορίες ……
τους δίνουμε τον χρόνο που χρειάζονται και τις ικανότητες που χρειάζεται για  να μπορέσουν να δουν τον εαυτό τους, το τι θέλουν , το ποιοι είναι?
κριτικά σκεπτόμενα άτομα και πολίτες,… από τους πρώτους σκοπούς της εκπαίδευσης μας σου λέει μετά…
μα είμαστε και μεις οι ίδιοι οι δάσκαλοι κριτικά σκεπτόμενα άτομα?

διάβασμα….

σκόρπιες ιδέες… καλημέρα…!

ετοιμάζοντας δώρα για τους μαθητές μου..
ακούγοντας αγαπημένες μουσικές..
ευτυχισμένη..

lyrics

(:

(:

όταν πήρα το πτυχίο έκανα τα χαρτιά μου για αναπληρώτρια κι εγω..

Και με πήραν!!

Ξεκίνησα τη Τετάρτη που μας πέρασε σε ένα όμορφο σχολείο στη περιοχή του Πειραιά,

έχω Τρίτη δημοτικού!

22 λατρευτά πιτσιρίκια! πραγματικά ένα και ένα!
κατάφεραν να μπουν στη καρδιά μου σε χρόνο dt!

Γνωριστήκαμε , παίξαμε και μετά αρχίσαμε το μάθημά μας,
Γλώσσα, Γλώσσα, Μαθηματικά, Ιστορία…
μάθαμε και για τον Ιάσονα και το χρυσόμαλλο δέρας που το φυλάει ένα ακοίμητος δράκος που «μα δε νυστάζει κυρία?»

την επόμενη μέρα πήρα το πρώτο μου τριαντάφυλλο δώρο «καλημέρα κυρία»
και τις πρώτες ζωγραφιές «για σας τη ζωγράφισα» !!!

Και βέβαια στολίσαμε το δέντρο μας ! Και θα στολίσουμε και τη τάξη μας αυτη τη βδομάδα!

είμαι ευτυχισμένη,
τόσα χρόνια στη σχολή μαθαίναμε και διαβάζαμε θεωρίες και θεωρίες,  για τα παιδιά, πως σκέφτονται, πως μεγαλώνουν, τι πρέπει να μάθουν και πως.
Τελικά όλα αποκτούν μια άλλη διάσταση μέσα στη τάξη.
Είναι όλα τόσο διαφορετικά στη πράξη και τόσο πιο όμορφα!

Καλη σχολική χρονιά λοιπόν!!!
(έστω και αρχές Δεκεμβρίου!) (:

Υ.Γ
το μόνο πρόβλημα σε όλη την ιστορία είναι η απόσταση και η μετακίνηση… κάνω 2 ωρες με τη πρωινή κίνηση να πάω και 2 ώρες μες τη μεσημεριανή κίνηση να γυρίσω.. ούτε στη Θήβα να πήγαινα!
Ουφ!

Αλλά όσο σκέφτομαι αυτα τα πιτσιρίκια  λέω αξίζει κάθε ταλαιπωρία!!

Σήμερα στην Αθήνα έβρεχε όλη μέρα κι έτσι ένα πανέμορφο παιδικό τραγουδάκι από το άλμπουμ του Γιώργου Χατζιπιερή (σε μουσική Γιώργου Χατζηπιερή και ενορχήστρωση Μάριου Τακούσιη) «Ένας τεμπέλης δράκος» που κυκλοφόρησε το 2005 είναι ότι πρέπει!

Το σκουλουκούιν

Αρβανιτάκη Ελευθερία
Μουσική/Στίχοι: Χατζηπιέρης Γιώργος

Έβρεξεν μες την αυλήν μου τζι έπαιζα με τα πηλά
τζι είδα μέσα που το χώμα θκυο ματούθκια γελαστά
θκυο ματούθκια γελαστά

Ήταν έναν σκουλουκούιν τζι’ ήταν όπως την κλωστήν
ηβρε μιαν μιτσιάν τρυπούαν τσι επροσπάθαν να χωστεί

Σκουλουκούιν σκουλουκούιν πού πάεις χωρίς βρακούιν
έμπα μέσα στη φωλιά σου μεν πονήσεις τα λαιμά σου
Σκουλουκούιν σκουλουκούιν πού πάεις χωρίς βρακούιν
έμπα μέσα στη φωλιά σου μεν πονήσεις τα λαιμά σου

Έπιασα τον που τον νούρον το φιλούιν το μιτσίν
έπαιξα λλίον μιτά του τζι έκλεισά το στο ποτσίν
Τζι ήρτεν έσσω η αρφή μου τσι έμπηξεν τες παουρκές
είπεν το τζιαι του τζυρού μου τζι έδωκέν μου πατσαρκές

Σκουλουκούιν σκουλουκούιν έννα σγάψω ένα λουκκούιν
μες την λάνταν να σε χώσω τον πελάν για να γλιτώσω

Σκουλουκούιν σκουλουκούιν πού πάεις χωρίς βρακούιν
έμπα μέσα στη φωλιά σου μεν πονήσεις τα λαιμά σου

(η προσέγγιση στην Κυπριακή διάλεκτο μπορεί να μην είναι απόλυτα σωστή)

«Το σκουλουκούιν

Έβρεξε μες την αυλή μου και έπαιζα με τις λάσπες
Και είδα μέσα από το χώμα δύο ματάκια γελαστά
Ήταν ένα σκουλικακι και ήταν σαν την κλωστή
βρήκε μια μικρή τρυπούλα και προσπαθούσε να κρυφτεί

Σκουλικάκι σκουλικάκι που πας χωρίς βρακάκι
Μπες μέσα στη φωλιά σου μην πονέσεις τα λαιμά σου.

Το έπιασε από την ουρά το μικρό μου φίλο
Έπαιξα λίγο μαζί του και το έκλεισα στο μπουκάλι
Και ήρθε έξω η αδελφή μου και έβαλε μου τις φωνές
Το είπε και στον πατέρα μου και μου έδωσε σφαλιάρες

Σκουλικάκι, σκουλικάκι θα σκάψω ένα μικρό λάκκο
Μέσα στη λιμνούλα να σε χώσω τον μπελά για να γλιτώσω.»

picture by xkcd

τους τελευταίους μήνες,
τόσα αλλάζουν,
φίλοι πήραν πτυχίο,
άλλοι τοποθετήθηκαν σε τάξεις σε σχολεία σε τρίτες, τετάρτες, έκτες
και άλλοι περιμένουν να τοποθετηθούν,
άλλοι παντρεύτηκαν,(ομολογουμένως πολλοί μου φίλοι ανήκουν σε αυτή τη κατηγορία )
και άλλοι έκαναν ένα άλλου είδους νέο ξεκίνημα, με νέα πετάγματα μακρυά από τα γνωστά και τα τετριμμένα,
άλλοι πάλι είναι ακόμα στο «περίμενε» με τις δικές τους αλλαγές μικρές και εξίσου ουσιαστικές,

για να δούμε που θα βγάλει αυτός ο δρόμος που λέγεται ζωή?

οι γύρω μου αλλάζουν και τους χαίρομαι γιαυτό,
νέα πράγματα ξεκινούν, κύκλοι κλείνουν άλλοι ανοίγουν με κέντρο τη χαρά τη συγκίνηση την φιλία.

αγαπημένη φίλη ήρθε στην ορκωμοσία
και με καμάρι δέχτηκε το πτυχίο της με το μωρό στην αγκαλιά,
προκαλώντας συγκίνηση, δάκρυα χαράς και χειροκροτήματα υπερηφάνειας με το πρόσωπο του αγαπημένου της συντρόφου να ακτινοβολεί από ευτυχία.

Αγαπημένη φίλη έφυγε για Μυτιλήνη με μια βαλίτσα γεμάτη όνειρα 
στο λιμάνι γινήκαμε μαζί δυο φιγούρες αγκαλιαστές
με μάτια να γεμίζουν χαρά, δάκρυα, συγκίνηση και αγάπη

αγαπημένη φίλη παντρεύτηκε τον εκλεκτό της καρδιάς της σκορπίζοντας ελπίδα εδώ κι εκεί απλόχερα και δεχόμενη ευχές καρδιακές για βίον ανθόσπαρτο και όμορφες στιγμές.

αγαπημένη φίλη ολοκλήρωσε τις σπουδές της και κάνει αιτήσεις για αναπληρώτρια με την ελπίδα για μια όμορφη αρχή γεμάτη περιπέτειες και αισιοδοξία και πολλές ευχές να τη συνοδεύουν

αγαπημένοι μου άνθρωποι ζουν και χαίρονται και συνεχίζουν

τους ευχαριστώ για τις στιγμές που μοιράζονται μαζί μου
τους ζητώ συγγνώμη για τις στιγμές που μοιράζονται μαζί μου
τους αγαπώ για τις στιγμές που μοιράζονται μαζί μου

και κάπως έτσι καμαρώνω για τους γύρω μου,
και κάπως έτσι τελείωσα τη σχολή μου,
κάπως έτσι λέγομαι πια δασκάλα,
κάπως έτσι η ζωή μου επιφυλάσσει στιγμές που δεν περίμενα,

κάπως έτσι ΖΩ κι εγώ!

Σε ένα αλμπουμ με τίτλο «Κλόουν», ο Νότης Μαυρουδής διαλέγει και μελοποιεί λόγια του λογοτέχνη Δημήτρη Μανθόπουλου και δημιουργεί 14 τραγούδια για την Παιδική Χορωδία του Δημοτικού Ωδείου Νίκαιας.

Είναι μια εξαιρετική δουλειά που θα γεμίσει τις μέρες μας με παιδικές φωνούλες και θα μας γυρίσει για λιγο σε παιδικές αναμνήσεις.

Ο ίδιος ο Νότης Μαυρουδής αναφέρει:

«Μάλλον θα με απασχολήσουν και στο μέλλον τα τραγούδια με τις παιδικές χορωδίες. Από το 1995 που ξεκίνησα μια τέτοια δισκογραφική σκέψη (Χάρτινο Καράβι) δε σταμάτησα να επανέρχομαι κατά διαστήματα και να «γεφυρώνω» την ενηλικίωσή μου με την ανάγκη παιδικής αθωότητας, που όσο περνάει ο χρόνος ολοένα και μεγαλώνει.

Αυτή τη φορά, η Παιδική Χορωδία του Δημοτικού Ωδείου της Νίκαιας του μαέστρου Θανάση Μιχαλόπουλου, είναι το όχημα και τα καινούρια μου τραγούδια για τον Κλόουν γι’ αυτή τη χορωδία τα έγραψα. Από το βιβλίο του εξαιρετικού λογοτέχνη και συγγραφέα Δημήτρη Μανθόπουλου επέλεξα ό,τι προκαλεί την προσωπική μου «παιδική αθωότητα» παίζοντας κι εγώ με λέξεις, συνειρμούς, συμβολισμούς, μελωδίες και νοήματα που δεν αφορούν αποκλειστικά και μόνο τα παιδιά της μικρής ηλικίας. Στο μέτρο και της δικής μου «παιδικότητας» έφτιαξα ξανά το δικό μου ιδεατό κόσμο ενός διαφορετικού χρόνου (όχι κατ’ ανάγκη παλαιότερου) και συνδέθηκα με τα παιδιά της Νίκαιας για να πορευτούμε δισκογραφικά.

Μαζί με την παιδική χορωδία φιλοξενήθηκαν γνωστοί και σεβαστοί τραγουδιστές του ελληνικού τραγουδιού, η Μαριώ, ο Μανώλης Μητσιάς και η Αναστασία Μουτσάτσου, για να ζεστάνουν ακόμα περισσότερο το δικό μου τοπίο.

Ο Κλόουν, αυτό το συμπαθέστατο σύμβολο της χαρμολύπης, θα αναζητά ακατάπαυστα τα συναισθήματα των ανθρώπων, μικρών ή μεγάλων, σε όλες τις εποχές και τους χρόνους, είτε σε δύσκολες, είτε σε εύκολες συνθήκες μέσα από τα τραγούδια μας.

Νιώθω την ανάγκη τα τραγούδια του δίσκου να τα αφιερώσω στα πλασματάκια Ιάσονα, Αριάδνη, Έλλη και Οδυσσέα. Στα εγγονάκια μου.«

Νότης Μαυρουδής
Αθήνα, Μάρτιος 2009

«I am
that child
with the round, dirty face who on every corner bothers you with his
“Can you spare a quarter?”
I am
that child with the dirty face,
no doubt unwanted, that from far away contemplates coaches
where other children emit laughter and jump up and down considerably
I am
that unlikeable child definitely unwanted,with the round dirty face
who before that giant street lights or under the grandams also illuminated
or in front of the little girls that seem to levitate projects
that insult of his dirty face
I am that angry and lonely child of always,that throw you the insult
and warns you:

if hypocritically you pat me on the head
I would take that opportunity to steal your wallet

I am that child of always before the panorama of imminent terror imminent leprosy, imminent fleas, of offenses and the imminent crime.
I am that repulsive child
that improvises a bed out of an old cardboard box and waits,
certain that you will accompany me»


by Reinaldo Arenas (1943-1990), poet and novelist

so many times i wish i could  speak spanish..
i am sorry to say that i wasn’t familiar with Reinaldo Arenas’ work till i watched the movie «Before the night falls»(Antes que anochezca) which describes his life.

At the end of the film, there is this poem.. socking,haunting poem.

so many times i wish i knew spanish..

If anyone goes to Finland (Suomi) then he should know about Moomin!!

here is the first episode in 4 parts :

just love this video..!