Ψάχνοντας στα περσινά, βρήκα κι αυτο:

*»Για τα Ουσιαστικά Προσόντα των Προοδευτικών Δασκάλων ώστε να Επιτελούν Καλύτερα το Έργο τους»

Έτσι, τα προσόντα για τα οποία θα μιλήσω δεν μπορούμε να τα έχουμε εκ γενετής ούτε μπορούν να μας δοθούν με διάταγμα ή ως δώρο. Επίσης, η σειρά με την οποία τα παρουσιάζω εδώ δεν αφορά την αξία τους.
Είναι όλα εξίσου αναγκαία για μια προοδευτική εκπαιδευτική πράξη.
Θα αρχίσω με την ταπεινοφροσύνη, χωρία να υπονοείται με κανένα τρόπο η έλλειψη αυτοσεβασμού, η μοιρολατρία ή η δειλία.
Αντίθετα, η ταπεινοφροσύνη προϋποθέτει θάρρος, αυτοπεποίθηση, αυτοσεβασμό και σεβασμό για τους άλλους.
Η ταπεινοφροσύνη μας βοηθά να καταλάβουμε μια προφανή αλήθεια: κανείς δεν τα ξέρει όλα. Κανείς δεν τα αγνοεί όλα. Όλοι ξέρουμε κάτι. Όλοι αγνοούμε κάτι. Κάποιος χωρίς ταπεινοφροσύνη δεν μπορεί καν να ακούσει με σεβασμό εκείνους που θεωρεί πολύ κατώτερους του δικού του επιπέδου ικανοτήτων […]
Μια από τις ελλείψεις που μπορεί να έχει ο εκπαιδευτικός είναι η ανικανότητα να παίρνει αποφάσεις. Μια τέτοια αναποφαστικότητα εκλαμβάνεται από τους μαθητές είτε ως ηθική αδυναμία είτε ως επαγγελματική ανικανότητα.
Οι δημοκρατικοί εκπαιδευτικοί δεν πρέπει να ακυρώνουν τον εαυτό τους στο όνομα της δημοκρατικότητάς τους.
Αντίθετα, μολονότι δεν μπορούν να πάρουν την αποκλειστική ευθύνη για τη ζωή των μαθητών τους, δεν πρέπει στο όνομα της δημοκρατίας να αποφύγουν την ευθύνη της λήψης αποφάσεων. Παράλληλα, δεν πρέπει να αυθαιρετούν στις αποφάσεις τους.
Μολονότι αναγνωρίζω ότι αυτές οι σκέψεις περί προσόντων είναι ανολοκλήρωτες, θα ήθελα επίσης να αναφέρω με συντομία τη χαρά της ζωής, που τη θεωρώ θεμελιώδη αρετή για τη δημοκρατική εκπαιδευτική πρακτική.
Θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι τα προσόντα για τα οποία θα μιλήσω, τα οποία θεωρώ απαραίτητα για τον προοδευτικό δάσκαλο, είναι προσόντα που αποκτώνται σταδιακά, μέσα από την καθημερινή πρακτική.
Επιπλέον, αναπτύσσονται μέσα από την πρακτική, παράλληλα με την πολιτική απόφαση ότι ο ρόλος του εκπαιδευτικού είναι εξαιρετικής σημασίας.

Είτε είμαστε πρόθυμοι να ξεπεράσουμε παραλείψεις ή ασυνέπειες είτε όχι, με ταπεινοφροσύνη, με στοργική αγάπη, με θάρρος, ανοχή, ικανότητα, αποφαστικότητα, υπομονή – ανυπομονησία και λεκτική φειδώ, συμβάλλουμε στη δημιουργία ενός ευτυχισμένου, χαρούμενου σχολείου. 

Εργαζόμαστε για ένα σχολείο – περιπέτεια, ένα σχολείο που πάει μπροστά, που δεν φοβάται να ριψοκινδυνεύει, που απορρίπτει τη στασιμότητα. Είναι ένα σχολείο που σκέφτεται, συμμετέχει, δημιουργεί, μιλά, αγαπά, φαντάζεται, αγκαλιάζει με πάθος και λέει ναι στη ζωή.
Δεν είναι ένα σχολείο που σιωπά και παραιτείται.

Πράγματι, ο εύκολος τρόπος να αντιμετωπίσουμε τα εμπόδια που ορθώνονται από την κυβερνητική περιφρόνηση και την αυθαιρεσία των αντιδημοκρατικών αρχών είναι η μοιρολατρική παραίτηση, στην οποία πολλοί από εμας καταφεύγουμε.
«Και τι μπορώ να κάνω; Είτε με αποκαλούν δάσκαλο είτε στοργική μητέρα, εγώ πάλι είμαι κακοπληρωμένος, αγνοημένος και παραμελημένος. Ας είναι, λοιπόν».
Στην πραγματικότητα αυτή είναι η πιο βολική θέση, αλλά είναι και η θέση αυτού που παραιτείται από τον αγώνα, που παραιτείται από την ιστορία. Είναι η θέση εκείνων που αποκηρύσσουν τη σύγκρουση, η έλλειψη της οποίας υπονομεύει την αξιοπρέπεια της ζωής.

Δεν μπορεί να υπάρξει ζωή ή ανθρώπινη ύπαρξη χωρίς αγώνα και σύγκρουση. Η σύγκρουση ενυπάρχει στη συνείδησή μας. Αν αρνηθούμε τη σύγκρουση παραβλέπουμε τις πιο θεμελιακές όψεις της φυσικής και της κοινωνικής μας εμπειρίας. Προσπαθώντας να αποφύγουμε τη σύγκρουση, συντηρούμε το στάτους κβο.

Δεν βλέπω, συνεπώς, άλλη εναλλακτική λύση για τους εκπαιδευτικούς από την ενότητα μέσα στην ποικιλομορφία των ενδιαφερόντων τους για να υπερασπίσουν τα δικαιώματά τους.
Αυτά τα δικαιώματα περιλαμβάνουν το δικαίωμα της ελευθερίας στη διδασκαλία, το δικαίωμα να λένε τη γνώμη τους.
Το δικαίωμα για καλύτερες συνθήκες στην άσκηση του παιδαγωγικού τους έργου, το δικαίωμα να παίρνουν πληρωμένες ετήσιες άδειες για επιμόρφωση, το δικαίωμα να είναι συγκροτημένοι.
Το δικαίωμα να κρίνουν τις αρχές χωρίς το φόβο αντίποινων (που συνεπάγεται το καθήκον να κρίνουμε ειλικρινά).
Το δικαίωμα στο καθήκον να είναι σοβαροί και σαφείς και να μην ψεύδονται για να επιβιώσουν.

Πρέπει να αγωνιζόμαστε ώστε αυτά τα δικαιώματα όχι μόνο να αναγνωριστούν, αλλά και να γίνουν σεβαστά και να εφαρμοστούν. Κάποιες φορές μπορεί να χρειαστεί να αγωνιστούμε στο πλευρό των συνδικαλιστικών οργανώσεων κι άλλες φορές εναντίον τους, αν η ηγεσία τους είναι σεχταριστική, είτε είναι αριστερή είτε δεξιά.
Άλλες φορές πάλι μπορεί να πρέπει να αγωνιστούμε ως προοδευτική διοίκηση ενάντια στην οργισμένη αντίδραση της συντήρησης, των προσηλωμένων στις παραδόσεις και εναντίον των νεοφιλελεύθερων που βλέπουν τον εαυτό τους ως το απαύγασμα της ιστορίας […]

Οι προοδευτικοί εκπαιδευτικοί πρέπει να πείσουν τον εαυτό τους ότι δεν είναι μόνο δάσκαλοι – κάτι τέτοιο δεν ευσταθεί – δεν είναι μόνο ειδικοί της διδασκαλίας. Είμαστε πολιτικοί αγωνιστές, επειδή είμαστε δάσκαλοι.

 

 

Η δουλειά μας δεν τελειώνει στη διδασκαλία των μαθηματικών, της γεωγραφίας, του συντακτικού, της ιστορίας.
Η δουλειά μας είναι να διδάξουμε αυτά τα πράγματα με σοβαρότητα και επιδεξιότητα, αλλά και να συμμετέχουμε, να αφιερωθούμε στον αγώνα για να νικηθεί η κοινωνική αδικία.

  • Ο Γρηγόρης και η Χρυσάνθη
    είναι ένα πολύ αγαπημένο φιλικό μου ζευγάρι που έχω τη τύχη να γνωρίζω από το εκκλησάκι του Αγίου Ανδρέα στην Πλ. Αμερικής.
    Είναι και οι δύο εκτός από εξαιρετικοί άνθρωποι, καταπληκτικοί δάσκαλοι και με έχουν βοηθήσει πρακτικά και πνευματικά στην πορεία μου ως φοιτήτρια του Παιδαγωγικού Τμήματος Αθηνών και ως άνθρωπο.Τους ευχαριστώ πολύ και τους δυο!
    Μαζί με τις ευχές τους για την αρχή της διδασκαλικής μου σταδιοδρομίας μου είχαν στείλει πέρσι το παραπάνω.

*Αποσπάσματα από το βιβλίο του

Paulo Freire «Δέκα Επιστολές προς εκείνους που τολμούν να διδάσκουν» (εκδ. Επίκεντρο, Αθήνα, 2006). 

Advertisements

Πόση σημασία δίνουμε τελικά στο να γνωρίσουμε τον εαυτό μας?
Είναι άραγε απλά μια δικαιολογία ότι δεν έχουμε χρόνο να ασχοληθούμε με εμάς?
Χαμένοι μέσα στις καθημερινές μας ασχολίες…

Και τα παιδιά μας τι τους μαθαίνουμε? Γνώσεις, πληροφορίες ……
τους δίνουμε τον χρόνο που χρειάζονται και τις ικανότητες που χρειάζεται για  να μπορέσουν να δουν τον εαυτό τους, το τι θέλουν , το ποιοι είναι?
κριτικά σκεπτόμενα άτομα και πολίτες,… από τους πρώτους σκοπούς της εκπαίδευσης μας σου λέει μετά…
μα είμαστε και μεις οι ίδιοι οι δάσκαλοι κριτικά σκεπτόμενα άτομα?

διάβασμα….

σκόρπιες ιδέες… καλημέρα…!

Μυρωδιά βρεγμένου χώματος
νύχτα
βραδάκι
σε ένα δρόμο της Αθήνας
κι o τύπος με τη μακρυά κοτσίδα
συμβασιούχος κηπουρός
με λάστιχο στο χέρι
σαν άλλος Υέτιος
να δροσίζει τις χιλιοταραγμένες αγγελικές
φώτα στο δρόμο
μοναξιά
νερό στο δρόμο
σανδάλια
βόλτα μετά το θέατρο
δροσιά
βρεγμένο χώμα
Καλοκαίρι ..

Δε φτάνουν τα λόγια να περιγράψουν τη Μελίνα!

photo by Slim Aarons

Melina Mercouri (1925-1994)

She set new standards for volatility in the cinema,
in comedy or tragedy she went all out:
the most robust and carefree of playgirls,
the greediest of thieves,
the most passionate of adulterers,
the most tortured and intense of artists.

Η Μελίνα μας,
η τελευταία ελληνίδα θεα!!

«Don’t Ask Me»

Quit acting so friendly.
Don’t nod don’t laugh all nicely.
Don’t think you’ll up-end me.
Don’t sigh, don’t sip your iced-tea.
And don’t say, «It’s been a while…»
And don’t flash that stupid smile.

Don’t ask me how I’ve been.

Don’t think I’ve forgotten,
you never liked that necklace.
So cordial, so rotten…
Kiss, kiss, let’s meet for breakfast.
Don’t show up so on-time
and don’t act like you’re so kind

Don’t ask me how I’ve been.

Don’t sit there and play just
so frank, so straight, so candid,
so thoughtful, so gracious,
so sound, so even-handed.
Don’t be so damn benign
and don’t waste my fucking time.

P.S
this song goes out there somewhere
as for me, i just can’t seem to find time  for more posts..  (:

OK Go is a rock band originally from Chicago, Illinois, now residing in Los Angeles. The band is composed of Damian Kulash (lead vocals and guitar), Tim Nordwind (bass guitar and backing vocalist), Dan Konopka (drums and percussion) and Andy Ross (keyboards, guitar and backing vocals), who joined them in 2005, replacing Andy Duncan. The original members formed as OK Go in 1998 and released two studio albums before Duncan’s departure. The band’s video for «Here It Goes Again» won a Grammy Award for «Best Short-Form Music Video» in 2007. –>wikipedia

Ok Go is one of the bands i simply adore!!
They became known throuht their crazy video on youtube «Here it goes again» (you remember the one with the band dancing on treadmills!!! )
As for their concerts they are even crazier than their videos! They always have fresh ideas to share with their audience

Their latest album includes many interesting songs and of course many interesting videos. Here is «Wtf» which as the band has revealed is inspired by Prince.


A lot of work was needed for this next video too.
Ok Go had a video idea for the recorded version of «This Too Shall Pass». They approached Adam Sadowsky, president of Syyn Labs to design a Rube Goldberg inspired machine in which they would base their music video around. After months of preparation and 20 consecutive 18 hr days, they finally got the perfect take.

and here is the music video (:

You know you can’t keep letting it get you down
And you can’t keep dragging that dead weight around
Is it really all that much to lug around
Better run like hell when you hit the ground

When the morning comes
When the morning comes

Can’t stop those kids from dancing but why would you want to
Especially when you are already getting good?
‘Cause when your mind don’t move then your knees don’t bend
But don’t go blaming the kids again

When the morning comes
When the morning comes
When the morning comes

When the morning comes
When the morning comes
When the morning comes

Let it go, this too shall pass
Let it go, this too shall pass

(Let it go, this too shall pass)
[ OK Go Lyrics are found on http://www.songlyrics.com ]
You know you can’t keep letting it get you down
No, you can’t keep letting it get you down

(Let it go, this too shall pass)
Oh, is it really all that much to lug around
And you can’t keep letting it get you down

When the morning comes
Oh, you can’t keep letting it get you down
No, you can’t keep letting it get you down
(When the morning comes)

Of the Blue Colour ofthe Sky is their third studio album. It was released on January 12, 2010 on Capitol Records. The album’s name, lyrics, and concept are based on The Influence of the Blue Ray of the Sunlight and of the Blue Colour of the Sky, a pseudoscientific book published in 1876. Its style was noted as a significant departure from the pop rock of their earlier albums.

http://www.okgo.net/
http://www.myspace.com/okgo

(:

ευχαριστώ τον φίλο μου τον Γρηγόρη (Χρόνια Πολλά κιόλας, δε σου ευχήθηκα)
που μου έστειλε αυτό το τέλειο βίντεο.!

ελάτε ας γελάσουμε παρέα!!!

Νέα δεακαετία, νέος χρόνος, νέες περιπέτειες!

«all i know, all i know, love will save the day!! «

Καλή Χρονιά!

Ωραίος !!

Ένας υπεράνω πάσης υποψίας κύριος κάνει γκράφιτι στις κολόνες της Ακαδημίας Αθηνών.

Και το γκράφιτι του κυρίου σ’ αυτή την ωραία φωτογραφία

(credit: ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΟ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΟ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ (EUROKINISSI / ΧΑΣΙΑΛΗΣ ΒΑΪΟΣ).

η αντίσταση δεν έχει ηλικία!
Ωραίος ο καλλιτέχνης!

μου τον έδειξε «Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα» ο οποίος σκυλοβαριέται και ψάχνεται μέχρι να ξαναφύγει στα βουνά.

ετοιμάζοντας δώρα για τους μαθητές μου..
ακούγοντας αγαπημένες μουσικές..
ευτυχισμένη..

lyrics

(:

the most clicked