You are currently browsing the tag archive for the ‘faith’ tag.

«when the Lord closes a door, somewhere he opens a window»

i’ve always loved this expresssion..
and now it’s time for me to use it !

 

p.s
the fantasia video is one of my favorites.!!it makes me happy!  (:

Αγαπώ τις χωριάτικες εκκλησίες.

Τον τρόπο που τα χαμόσπιτα στριμώχνονται γύρω τους όπως τα κλωσσόπουλα κάτω από τα φτερά της κλώσας.
Αγαπώ τα χρώματά τους , το άσπρο του ασβέστη, το λουλακί, την ώχρα, την οπτή γη.
Τους αυλόγυρους με τις γλάστρες το βασιλικό.
Το καντήλι που σταλαματά και μυρίζει λιόλαδο και το θυμιατό με τις στάχτες από το λιβάνι αφημένο στο κατώφλι της Ωραίας Πύλης.
Και το βλέμμα που σου αντιγυρίζει η Παναγία μέσα από τα χρυσαφιά και κόκκινα των εικόνων, με μάτια που σε ακολουθούν στο δροσερό μισοσκόταδο.
Το υποδόριο χαμόγελό της που μόνο το μαντεύεις στο αυγουλόμορφο πρόσωπο.
Τις νύχτες κατεβαίνει από το τέμπλο, ανασηκώνει το χιτώνα Της και περπατεί στα σοκάκια μ’ ελαφριά βήματα.
Χαϊδεύει το κεφάλι των αδέσποτων σκυλιών.
Κοιτάζει μέσα από τα φωτισμένα παράθυρα των σπιτιών, φτιάχνει τα σκεπάσματα των παιδιών που ξεσκεπάστηκαν στον ύπνο τους και ξαποσταίνει στις αυλές με την αμπερόριζα και το νυχτολούλουδο.
Πριν φέξει γυρίζει πάλι να χωθεί ανάμεσα στα χρώματα της εικόνας Της, να πάρει την παλιά, γνωστή Της στάση.
Αν τύχει να πας πολύ πρωί στην εκκλησία, καθώς θα προσκυνάς την Παναγία, σκύψε και μύρισε το ρούχο.
Θα δεις ότι μυρίζει αγιάζι και γιασεμί.
Κι αν σκύψεις πολύ χαμηλά θα δεις τις άκρες του λερωμένες απ’ τη σκόνη των δρόμων.

Θεοτόκος

(Άννας Παπαδάκη – Σωτηριάδη, κείμενο που διαβάστηκε στα πλαίσια των εκδηλώσεων «Ο Γλυκασμός των Αγγέλων» και «Θεαρχιω Νευματι», δυο μουσικές αναφορές στην Παναγία κατά την περίοδο του Δεκαπενταύγουστου του ’98 και ’99 )

Μάτια μεγάλα
Στο χρώμα και το σχήμα του αμύγδαλου
Μύτη και δάχτυλα μακριά και κοντυλένια
Στόμα μικρό
Που απαλά κυρτώνει και κόμη
Που φωλιάζει ήσυχα
Κάτω απ’ το ύφασμα που σκέπει το κεφάλι
Ω πόσο είσαι όμορφη
Μητέρα του Θεού και των ανθρώπων
Ωραία σαν μουσικό γέλιο παιδιού
σαν νιόβγαλτο βλαστάρι στα καμένα
Γαλάζια μέρα λιόκαλη
Δέντρου καρπός γυαλιστερός
Ψωμιού μυρωδικό ξεφούρνισμα
Και αδελφού γλυκό φιλί
Ωραία που μυρίζει ο αέρας
Σαν μέσα του διαβαίνεις
Αιωρούμενη
Μέσα απ’ τα πράσινα και γκρι των ελαιώνων
Και κάνεις το αιολικό εκκρεμές
Να ηχεί δοξαστικά
Ωραία τα μάτια
Των παιδιών
Στις εκκλησιές Σου
Που κοιτούν ψηλά το θόλο
Τη ζωγραφισμένη Πλατυτέρα
Των αγοριών τα χέρια
Που σταυρώνουν χαμηλά μπροστά
Των κοριτσιών τα πρόσωπα
Που η ζέστη απ’ τα κεριά σου
Τα πυρώνει
Ωραία τα χείλη των ανθρώπων
Που ψάλλουνε
τα μύρια ονόματά Σου…

Άννας Παπαδάκη Σωτηριάδη (Αύγουστος 98, )

Μήνυμα του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου προς τους μαθητές και τις μαθήτριες που θα διαγωνισθούν στις σχολικές εξετάσεις
(Μάιος – Ιούνιος 2009)


Αγαπητά μου παιδιά,
Χριστός Ανέστη!

Ήρθε ο καιρός του επόμενου βλέμματος”1.
Καιρός που οι λέξεις δέχονται το αποτέλεσμα της πρώτης ωρίμανσης. Της αρχικής αναζήτησης. Κανένα εξεταστικό σύστημα δεν έχει τη δυνατότητα να αξιολογήσει την ομορφιά αυτής της περιπέτειας.
Άρα θα πρέπει να αντιλαμβάνεσθε ότι οι οποιεσδήποτε εξετάσεις δεν αγγίζουν το όραμα σας, τις ελπίδες σας, το μέλλον και τη δημιουργικότητά σας. Κάθε εξεταστικό σύστημα προσπαθεί “αντικειμενικά” να μετρήσει επίπεδα γνώσης. Έχουν αποτύχει όμως.Ο άνθρωπος και οι δυνατότητές του τα ξεπερνούν.

Επομένως μην παγιδευτείτε στη λογική της “αποτυχίας” ή της “επιτυχίας”. Κάθε αποτέλεσμα αντιμετωπίστε το ως πρόκληση. Ως κάλεσμα για νέα αρχή, για αλλαγή πορείας.

Ακόμα και πρόχειρα αν διατρέξετε την Αγ.Γραφή θα διαπιστώσετε πολλούς “αποτυχημένους” που κοσμούν τις σελίδες της παγκόσμιας ιστορίας. Θα διαπιστώσετε επίσης ότι τίποτε δεν κρίνεται από το αποτέλεσμα μιας προσπάθειας αλλά από την αγάπη . Από τη φλόγα που πληρώνει την καρδιά μας. Από την αφοσίωση και την πίστη στο όραμά μας.

Στα σύνορα του τέλους της σχολικής σας ζωής και της αρχής μιας νέας προσεύχομαι, να συνοδοιπορείτε με τον Αναστάντα Κύριο μας, να νοιώσετε, όπως οι μαθητές Του στο δρόμο προς την Εμμαούς, την Χαρά και τη Φλόγα της Συνάντησης να καίει την καρδιά σας

1. Ν.Καρούζου Τα ποιήματα τ.Α’ (1961-1978),

Χριστός ἀνέστη! Ἀληθῶς ἀνέστη!

Kristus nousi kuolleista! Totisesti nousi!

Христос воскресе! Воистину воскресе!

Christ is Risen! Truly He is Risen!

Christus ist auferstanden! Er ist wahrhaftig auferstanden!

Christ est ressuscité! Il est vraiment ressuscité

means   Good day!

Καλη μέρα σε όλους από τηη παγωμένη Φιλανδία! Από χθες το βραδυ χιονίζει στο καταπληκτικό Joensuu!

και αυτη είναι η θέα από το παράθυρο μου!!

-tue-jan-06

δυστυχώς δεν έχω ένα καλώδιο για να περάσω φωτογραφίες από την φωτογραφική  μηχανή , οπότε αυτη είναι τραβηγμένη από την καμερούλα του laptop!(γιαυτό και η όχι καλή ποιότητα!!)

Σήμερα πήγα στην ορθόδοξη  εκκλησία του αγ.Νικολάου! Ήταν πανέμορφα!

Η κατασκήνωση αυτη ήταν πολύ λίγο διαφορετική από τις άλλες.

είχε θάλασσα,ήλιο,γέλια,κλάμματα,τρέξιμο,χορό,αγώνες,φιλίες, και πολύ μα πολύ παιχνίδι!

Η μόνη διαφορά ήταν πως μιλάγαμε όλοι στη νοηματική !! (με μεγάλη βοηθεια από τα παιδιά) : ) (τα μαθήματα νοηματικής γλώσσας αποδείχτηκαν όχι μόνο ωραία εμπειρία αλλά και απαραίτητη!)

Τα παιδιά τα λατρευεις από τη πρώτη στιγμη και από τη στιγμή που τα λατρέψεις απόκτάς την ευθύνη τους.!

[πηγαμε όλοι μαζί και στο 1ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Κωφών Ανδρών -Γυναικών στη Πάτρα

Τα παιδιά είχαν ενθουσιαστει και μαζί τους και εμείς, είδαμε φίλους,γνωστους,δασκάλους και γνωρίσαμε και νέους φίλους! Ήταν τέλεια!]

Η κατασκήνωση κωφών ήταν μια απίστευτη εμπειρία για μένα και για όλα τα στελέχη της κατασκήνωσης. Ήταν κουραστικές όλες οι μέρες,τα παιδιά ήθελαν να είσαι συνέχεια εκεί για εκείνα αλλά άξιζε το κόπο,τη κούραση και το χρόνο που διαθέσαμε όλοι. Παρά τη κούραση πήγαινα για ύπνο με ένα χαμόγελο ευτυχίας..Η σχέση που ανέπτυξα με τα παιδιά της ομάδας μου δεν μπορεί να αντικατασταθεί με τιποτα στο κόσμο και πρώτα ο Θεός θα συμμετέχω και του χρόνου !

!!!! Κατασκήνωση Κωφών Ρίζα 2008 !!!!

Είναι ένας DJ αλλιώτικος από τους άλλους!

γεννηθηκε στη Γαλλία το 1968, ο Pascal Kleiman μπήκε στο κόσμο της μουσικής στη δεκαετία του 80 με underground punk και  το funk radio program «Virus». βρηκε την πραγματική του κλίση ως DJ στη διάρκεια της κίνησης  Acid House όπου δημιούργησε και έπαιξε μουσική για τα πρώτα rave πάρτυ στη γαλλία!

Γνωστός ώς The Amazing Pascal ή The DJ who Spins with his Feet, ο Pascal έχει παίξει μουσική στα πιο μεγάλα clubs στην ισπανία, και στο θρυλικό «Attica» της Μαδρίτης. Θεωρείται ένας εξαιρετικός καλλιτεχνης από όλες τις απόψεις και ξέρει καλά πως να κάνει τη σκηνή να τρέμει!!

Έκλεισε τη βραδυά του φεστιβάλ ,δίνοντας μια απίστευτη ενέργεια σε όλους εμάς χθες στο μουσείο Μπενάκη!!!

thank you Pascal!