You are currently browsing the tag archive for the ‘friends’ tag.

picture by xkcd

τους τελευταίους μήνες,
τόσα αλλάζουν,
φίλοι πήραν πτυχίο,
άλλοι τοποθετήθηκαν σε τάξεις σε σχολεία σε τρίτες, τετάρτες, έκτες
και άλλοι περιμένουν να τοποθετηθούν,
άλλοι παντρεύτηκαν,(ομολογουμένως πολλοί μου φίλοι ανήκουν σε αυτή τη κατηγορία )
και άλλοι έκαναν ένα άλλου είδους νέο ξεκίνημα, με νέα πετάγματα μακρυά από τα γνωστά και τα τετριμμένα,
άλλοι πάλι είναι ακόμα στο «περίμενε» με τις δικές τους αλλαγές μικρές και εξίσου ουσιαστικές,

για να δούμε που θα βγάλει αυτός ο δρόμος που λέγεται ζωή?

οι γύρω μου αλλάζουν και τους χαίρομαι γιαυτό,
νέα πράγματα ξεκινούν, κύκλοι κλείνουν άλλοι ανοίγουν με κέντρο τη χαρά τη συγκίνηση την φιλία.

αγαπημένη φίλη ήρθε στην ορκωμοσία
και με καμάρι δέχτηκε το πτυχίο της με το μωρό στην αγκαλιά,
προκαλώντας συγκίνηση, δάκρυα χαράς και χειροκροτήματα υπερηφάνειας με το πρόσωπο του αγαπημένου της συντρόφου να ακτινοβολεί από ευτυχία.

Αγαπημένη φίλη έφυγε για Μυτιλήνη με μια βαλίτσα γεμάτη όνειρα 
στο λιμάνι γινήκαμε μαζί δυο φιγούρες αγκαλιαστές
με μάτια να γεμίζουν χαρά, δάκρυα, συγκίνηση και αγάπη

αγαπημένη φίλη παντρεύτηκε τον εκλεκτό της καρδιάς της σκορπίζοντας ελπίδα εδώ κι εκεί απλόχερα και δεχόμενη ευχές καρδιακές για βίον ανθόσπαρτο και όμορφες στιγμές.

αγαπημένη φίλη ολοκλήρωσε τις σπουδές της και κάνει αιτήσεις για αναπληρώτρια με την ελπίδα για μια όμορφη αρχή γεμάτη περιπέτειες και αισιοδοξία και πολλές ευχές να τη συνοδεύουν

αγαπημένοι μου άνθρωποι ζουν και χαίρονται και συνεχίζουν

τους ευχαριστώ για τις στιγμές που μοιράζονται μαζί μου
τους ζητώ συγγνώμη για τις στιγμές που μοιράζονται μαζί μου
τους αγαπώ για τις στιγμές που μοιράζονται μαζί μου

και κάπως έτσι καμαρώνω για τους γύρω μου,
και κάπως έτσι τελείωσα τη σχολή μου,
κάπως έτσι λέγομαι πια δασκάλα,
κάπως έτσι η ζωή μου επιφυλάσσει στιγμές που δεν περίμενα,

κάπως έτσι ΖΩ κι εγώ!

«Ένας ακούων»..και πάλι..»στη χώρα των Κωφών»!
Για λίγες μόνο διανυκτερεύσεις!

Οι παραστάσεις της πολύ επιτυχημένης θεατρικής δουλειάς της Ομάδας Θεάτρου Κωφών Ελλάδος θα συνεχιστούν κάθε Παρασκευή κ Σάββατο,
από 23 Οκτωβρίου μέχρι 19 Δεκεμβρίου.

Αναμένουμε περισσότερες πληροφορίες σύντομα.

Αυτή τη φορά αποκλείεται να το χάσω!

(:

Σε ένα αλμπουμ με τίτλο «Κλόουν», ο Νότης Μαυρουδής διαλέγει και μελοποιεί λόγια του λογοτέχνη Δημήτρη Μανθόπουλου και δημιουργεί 14 τραγούδια για την Παιδική Χορωδία του Δημοτικού Ωδείου Νίκαιας.

Είναι μια εξαιρετική δουλειά που θα γεμίσει τις μέρες μας με παιδικές φωνούλες και θα μας γυρίσει για λιγο σε παιδικές αναμνήσεις.

Ο ίδιος ο Νότης Μαυρουδής αναφέρει:

«Μάλλον θα με απασχολήσουν και στο μέλλον τα τραγούδια με τις παιδικές χορωδίες. Από το 1995 που ξεκίνησα μια τέτοια δισκογραφική σκέψη (Χάρτινο Καράβι) δε σταμάτησα να επανέρχομαι κατά διαστήματα και να «γεφυρώνω» την ενηλικίωσή μου με την ανάγκη παιδικής αθωότητας, που όσο περνάει ο χρόνος ολοένα και μεγαλώνει.

Αυτή τη φορά, η Παιδική Χορωδία του Δημοτικού Ωδείου της Νίκαιας του μαέστρου Θανάση Μιχαλόπουλου, είναι το όχημα και τα καινούρια μου τραγούδια για τον Κλόουν γι’ αυτή τη χορωδία τα έγραψα. Από το βιβλίο του εξαιρετικού λογοτέχνη και συγγραφέα Δημήτρη Μανθόπουλου επέλεξα ό,τι προκαλεί την προσωπική μου «παιδική αθωότητα» παίζοντας κι εγώ με λέξεις, συνειρμούς, συμβολισμούς, μελωδίες και νοήματα που δεν αφορούν αποκλειστικά και μόνο τα παιδιά της μικρής ηλικίας. Στο μέτρο και της δικής μου «παιδικότητας» έφτιαξα ξανά το δικό μου ιδεατό κόσμο ενός διαφορετικού χρόνου (όχι κατ’ ανάγκη παλαιότερου) και συνδέθηκα με τα παιδιά της Νίκαιας για να πορευτούμε δισκογραφικά.

Μαζί με την παιδική χορωδία φιλοξενήθηκαν γνωστοί και σεβαστοί τραγουδιστές του ελληνικού τραγουδιού, η Μαριώ, ο Μανώλης Μητσιάς και η Αναστασία Μουτσάτσου, για να ζεστάνουν ακόμα περισσότερο το δικό μου τοπίο.

Ο Κλόουν, αυτό το συμπαθέστατο σύμβολο της χαρμολύπης, θα αναζητά ακατάπαυστα τα συναισθήματα των ανθρώπων, μικρών ή μεγάλων, σε όλες τις εποχές και τους χρόνους, είτε σε δύσκολες, είτε σε εύκολες συνθήκες μέσα από τα τραγούδια μας.

Νιώθω την ανάγκη τα τραγούδια του δίσκου να τα αφιερώσω στα πλασματάκια Ιάσονα, Αριάδνη, Έλλη και Οδυσσέα. Στα εγγονάκια μου.«

Νότης Μαυρουδής
Αθήνα, Μάρτιος 2009

«Mr. Blue,
I told you that I love you
Please believe me
Mr. Blue,
I have to go now, darling
Don’t be angry

I know that you’re tired
Know that you’re sore and sick and sad for some reason
So I leave you with a smile
Kiss you on the cheek
and you will call it treasonThat’s the way it goes some days
A fever comes at you without a warning
And I can see it in your face
You’ve been waiting to break since you woke up this morning

Mr. Blue,
Don’t hold your head so low
That you can’t see the sky
Mr. Blue,
It ain’t so long since you were flying high»

τις τελευταίες μέρες περνώ τη ζωή μου διαβάζοντας,
είναι δύσκολο να κρέμεται το πτυχίο σου από 5 μαθήματα..

ανάμεσα σε συλλαβές,παιδαγωγικές θεωρίες,ψυχοπαιδαγωγικά ζητήματα
σκέψεις με φέρνουν εδώ και κει, σε πράγματα που θα’ θελα να φτιάξω, να κάνω, να τολμήσω, να δω.
οι ώρες περνούν ήσυχα όταν όλοι γύρω σου διαβάζουν
οι σελίδες κυλούν, τα μολύβια γράφουν, οι γόμες σβήνουν,
και κάπου εκεί έξω ένα αχόρταγο τζιτζίκι μας κρατά παρέα,
διαβάζει μαζί μας,
μην ξεχάσουμε πως ακόμα έχει καλό καιρό, ακόμα φίλοι γυρνούν σε νησιά και περπατούν ξυπόλητοι στην άμμο..

και είναι αυτό το δέντρο που βλέπω έξω από το αναγνωστήριο
αυτό που μου κρατάει τη σελίδα να διαβάσω …

και οι σελίδες κυλούν, τα μολύβια γράφουν, οι γόμες σβήνουν,
τα τζιτζίκια ονειροπολούν..

«Mr Blue
Don’t hold your head so low
That you can’t see the sky
Mr. Blue,
It ain’t so long since you were flying high »

instead of  «skyscrapers,neon lights and waiting papers»,
a great  house in a beautiful island,drums and a cute little girl …
«that you call home, call it home»

goodbye  friend,good luck,
and
thank  you
(:

I just found out that my dearest friend Jemma became an aunt for the second time last friday.!
A cute little baby run into her family and life.!!

Jemma, i wish all the best for your little niece

may she grow among people who love her..
may she flourish as the roses in the medow..
may she  grow to be sweet as the sugar..
may she lives long, with her hair reach to be white as the snow..
may she always feel loved..

I am talking with friends, important friends who have returned back to their houses!

Happy people with  happy moments to share!
it makes me confident that everything will go just fine!
one dearest friend when I ask for an advice concerning my departure,said :

-enjoy your home!
-just enjoy everything!
-don’t hurry anywhere

My last day in joensuu is full!
Full with the last things i have to settle, for my things,  for  the university, full with the goodbyes i want to say, full with the beautifull nature that is blooming all around! Full with friends!
Yes Iwill enjoy!

Life has been really perfect in my erasmus! with those particular people, in this particular city!

It will never be the same, I  know, but:
«In three words I can sum up everything I’ve learned about life.
It goes on.»

Robert Frost

Natalia,

Dêkuji!!   Thank you ! For everything!


«And when all you want is friends
I’ll see you soon»

that song is for you !

You made my erasmus much more richer and fun!
I will miss you sooooooo much!
but…
see you soon!

love,
παναγιώτα

Όταν πρώτη φορά είδα να μου λένε για μια παλιά θεατρική παράσταση του θεάτρου κωφών που τόσο είχε μαγέψει κοινό και κριτικούς, είδα και αφίσες στην αίθουσα που μαθαίναμε νοηματική….μαγεύτηκα και γω..

τώρα που βρίσκομαι στη φιλανδία, φίλοι μου λένε για αυτό το καταπληκτικό έργο που ξανανέβηκε.Συγχαρητήρια!

Κρίμα που δεν μπορώ να είμαι και γω σε μια γωνιά , να θαυμάσω το έργο.

Πόσο εύκολα, άραγε, μπορεί ένας κωφός να παραγγείλει σε ένα εστιατόρια, πόσο εύκολα μπορεί ένας κωφός να επικοινωνήσει το πρόβλημά του σε ένα νοσοκομείο, να συνδιαλλαγεί σε μια τράπεζα, να βρει δουλειά μέσω κάποιας δημόσιας υπηρεσίας ; Κατά τη γνώμη μας ;Εύκολα και γρήγορα. Πόσο διαθέσιμα όμως είναι οι άνθρωποι που επανδρώνουν αυτές τις θέσεις ; Πόσο ανοιχτοί είναι, έτσι ώστε να καταλάβουν και να επικοινωνήσουν ; Η απάντηση δική σας…Σε δέκα και πλέον κωμικές σκηνές, η μειονότητα σε αυτή την περίπτωση, ένας ακούοντας παλεύει να επικοινωνήσει και διαρκώς έρχεται αντιμέτωπος με τοίχους, τοίχους ανθρώπινους. Η πραγματικότητα αντιστρέφεται, πλειοψηφία εδώ οι κωφοί, στη δική τους χώρα.Το πρόβλημα είναι ότι η μειονότητα δε μιλάει νοηματική ή ότι η πλειοψηφία δεν δέχεται τη διαφορετικότητα…;…ΕΝΑΣ ΑΚΟΥΟΝΤΑΣ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΚΩΦΩΝ…Παίζουν οι : Νίκος Αξιώτης, Απόστολος Γιαννόπουλος, Βασίλης Κόσκορης, Τριαντάφυλη Καραγκιόζη, Σταύρος Λένα, Βίκυ Πανταζή, Ευανθία Πλαχούρα,Μαρία Τουλούμη….

Σύλληψη – ιδέα : Ομάδα Θεάτρου Κωφών Ελλάδος
Σκηνοθεσία : Νίκος Αξιώτης
Μουσική : Γιώργος Ζηγούρης
Κινησιολογία : Βίκυ Σαχπάζη
Διερμηνεία : Σοφία Ρομπόλη
Κοστούμια : Ομάδα Θεάτρου Κωφών Ελλάδος
Σκηνικά : Αμβράζη Τασούλα

Απο 20 Φεβρουαρίου έως τις 12 Απριλίου
Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή στις 21 : 00

Τιμές εισιτηρίων : 15 € με ποτό, γενική είσοδος
10 € με ποτό, φοιτητικό

Τηλέφωνο Κρατήσεων με SMS, καθημερινά : 6985765550
Τηλέφωνο / FAX Κρατήσεων και προπώλησης εισιτηρίων : 210 32 14 708, κάθε Τρίτη 18:00 – 22:00 (στον χώρο του Θεάτρου Κωφών Ελλάδος)

δείτε και την άποψη » Ένας Ακούων στη Χώρα των Κωφών» του Mad

Σας προτείνω να πάτε.! Πείτε μου πως ήταν..    : )

Αν ήμουν στην αθηνα θα πηγαίναμε μαζί..

η αθήνα μοιάζει τόσο μακρινή, κι όμως  η καρδιά μου είναι εκεί..

δε προσθέτω τίποτα παραπάνω σε αυτα που έγιναν..

Δολοφονική επίθεση με χειροβομβίδα στο Στέκι Μεταναστών


Χτες το βράδυ 24/2/09 στις 10:05 «άγνωστοι» πέταξαν χειροβομβίδα στο Στέκι Μεταναστών που βρίσκεται στην οδό Τσαμαδού στα Εξάρχεια (στον ίδιο χώρο στεγάζονται και τα γραφεία του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα). Εκείνη την ώρα το Στέκι ήταν γεμάτο κόσμο μιας και είχε ανοιχτή εκδήλωση ο Σύνδεσμος Αντιρρησιών Συνείδησης και συνεδρίαζε το συντονιστικό της οργάνωσης μας. Η επίθεση δεν είχε θύματα από καθαρή τύχη δεδομένου ότι η χειροβομβίδα δεν μπόρεσε να σπάσει το διπλό τζάμι του παραθύρου, έκανε γκελ, και τελικά έσκασε στη ζαρντινιέρα που βρίσκεται μπροστά στο κτίριο.

Η χτεσινή φασιστική παρακρατική δολοφονική επίθεση εντάσσεται στη γενική προσπάθεια καθεστωτικής αντεπίθεσης μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη. Όλο το τελευταίο διάστημα παρατηρούμε την όξυνση της κρατικής και παρακρατικής βίας καθώς και μια εκστρατεία μαύρης προπαγάνδας ενάντια στους χώρους αντίστασης («η άκρα Αριστερά είναι υπεύθυνη για τη βία»). Οι «άγνωστοι» που πέταξαν τη χειροβομβίδα δεν στρέφονται μόνο εναντίον μας, αλλά ενάντια συνολικά στο ανταγωνιστικό κίνημα, σε όσους και όσες εξεγέρθηκαν το Δεκέμβρη, σε όσες και όσους αρνούνται έμπρακτα τη δικτατορία των αγορών και τη «δημοκρατία» του ροπάλου.

Είναι μάλλον περιττό να πούμε ότι δεν πρόκειται να κάνουμε βήμα πίσω, είναι μάλλον περιττό να δηλώσουμε ότι το παρακράτος θα πάρει την απάντηση που του αξίζει

Αθήνα 25 Φεβρουαρίου 2009

Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα

παραπέμπω στα :

Σήμερα προσπάθησαν να (μας) σκοτώσουν, τους συντροφους μου/μας, τους φίλους μου/μας, το στέκι μου/μας, εμένα, εμάς και  Κινητοποιήσεις και ανακοινώσεις-δημοσιεύματα για την επίθεση στο Στέκι από τον Τάσο ,

Φρικη… του plagal,

Ρε, πάτε καλά; από το σκύλο της Βάλια Κάλντα με τον καταπληκτικό κυρ Αντώνη του.    : )

και παραθέτω :

Ανάλυση από τον Στέλιο Κούλογλου.


Η επίθεση, χθές το βράδυ, με χειροβομβίδα στο «Στέκι των Μεταναστών» στα Εξάρχεια αποτελεί την πιο σημαντική πολιτική εξέλιξη των ημερών.

Είναι πιο σημαντική και από την πρόσφατη απόδραση Παλαιοκώστα στον Κορυδαλλό. Η τελευταία αυτή περίπτωση ήταν απλώς μια ακόμη απόδειξη της πλήρους διάλυσης της αστυνομίας και της κρατικής μηχανής- έργο της σεμνής και ταπεινής νεοδημοκρατικής κυβέρνησης. Η χθεσινή επίθεση σηματοδοτεί την ενεργή επανεμφάνιση του παρακράτους στα πολιτικά πράγματα με σκοπό το ξεκίνημα ενός νέου κύκλου αίματος.

Σύμφωνα με όλες τις μαρτυρίες η χειροβομβίδα κατά τύχη δεν έσκασε μέσα στο στέκι όπου συνεδρίαζαν 30 περίπου άτομα, από τις επιτροπές των Αντιρρησιών Συνείδησης στον Στρατό. Η έκρηξη ήταν πολυ ισχυρή και προκάλεσε ζημιές στα διπλανά διαμερίσματα .Η φωτογραφία της ζαρντινιέρας έξω από το στέκι είναι χαρακτηριστικη. Παρ ολίγο θα υπήρχαν θύματα και μάλιστα στα Εξάρχεια, για δεύτερη φορά μέσα σε 3 μήνες. Τα όσα υποθέτει κανείς ότι θα επακολουθούσαν αποδεικνύουν και το μέγεθος της προβοκάτσιας.

Στην πραγματικότητα έχουμε να κάνουμε με κύκλους που προωθούν την στρατηγική της έντασης, ακριβώς όπως ξεκίνησε στην Ιταλία στα τέλη της δεκαετίας του 60 και κορυφώθηκε την δεκαετία του 70. Χρειάζεται να θυμηθούμε ορισμένα γεγονότα από την γειτονική χώρα:

-Το 1969 ξεκινούν βομβιστικές επιθέσεις με κορυφαίο γεγονός την Σφαγή στην Πιάτσα Φοντάνα του Μιλάνου που είχε ως αποτέλεσμα 18 νεκρούς και 84 τραυματίες. Η αστυνομία κατηγορεί τον αναρχικό Πιέτρο Βαλπρέντα για να αποκαλυφθεί μετά από χρόνια και μετά από πολλές προσπάθειες της αριστεράς, ότι η επίθεση ήταν έργο της νεοφασιστικής οργάνωσης «Νέα Τάξη».

-Παρόμοιες τρομοκρατικές ενέργειες συνεχίζονται και τα επόμενα χρόνια .Τον Απρίλιο του 1972 ύστερα από μια βομβιστική επίθεση στο Πετεάνο, δολοφονούνται τρεις καραμπινιέροι. Οι αρχές κατηγορουν ξανά την αριστερά, για να αποδειχθεί το 1990 ότι δράστες –και της βοβμιστικής επίθεσης και των δολοφονιών των καραμπινιέρων- ήταν στελέχη ακροδεξιών τρομοκρατικών οργανώσεων, με επικεφαλής τον νεοφασίστα τρομοκράτη Βίνσεντ Βινσινγκουέρρα. Στην δική του ο Βινσινγκουέρρα ομολόγησε αφοπλιστικά: «kάθε βομβιστική επίθεση από το 1969 και μετά συνδεόταν με μια ομάδα. Οι διαταγές δίνονταν από ένα μηχανισμό που ανήκε στο κράτος και ειδικότερα από μια παράλληλη μυστική δομή του υπουργείου Εσωτερικών».

Οπως μου είχε εξηγήσει σε μια συνέντευξη ο ιδρυτής των «Ερυθρών Ταξιαρχιών» Αλμπέρτο Φραντσεσκίνι, σύστησαν μαζί με τον Ρενάτο Κούρτσιο την κυριότερη-αριστερή- τρομοκρατική οργάνωση της Ιταλίας ακριβώς για να αντιδράσουν σε παρόμοια περιστατικά και την τρομοκρατία της ακροδεξιάς. Η διαφορά της σημερινής Ελλάδας είναι βρισκόμαστε ήδη στην εποχή της «διάχυτης τρομοκρατίας»: υπάρχουν ομάδες όπως ο «Επαναστατικός Αγώνας» και η «Σέχτα Επαναστατών» που διεκδικούν αυτόν τον ρόλο. Αν χθες είχε χυθεί αίμα, η «απάντηση» των προηγούμενων οργανώσεων θα δικαιολογείτο όπως ακριβώς και η επίθεση εναντίον της αστυνομικής περιπόλου στα Εξάρχεια μετά την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου.

Σε αυτόν τον νέο κύκλο του αίματος που από τύχη δεν ξεκίνησε χθες, οι κυβερνητικές ευθύνες είναι τεράστιες. Οι αποδείξεις από την δράση του παρακράτους στην διάρκεια των συγκρούσεων του Δεκέμβρη κατατέθηκαν ακόμη και στην Βουλή, χωρίς να ιδρώσει το αυτί κανενός υπουργού. Αλλά από την κυβέρνηση αυτή δεν μπορεί κανείς να περιμένει τίποτα. Οσοι ενδιαφέρονται να μην αντικατασταθεί η δημοκρατία και η μαζική δράση από την κριτική των όπλων θα πρέπει να αντιδράσουν ενεργά σε οποιαδήποτε παρόμοια ενέργεια. Και θα πρέπει να αντιδράσουν ΤΩΡΑ.-

Στέλιος  Κούλογλου.

και απ’όλα αυτα, μαθαίνουμε αδεσποτες ειδήσεις, που φτάνουν στις φτερούγες των πουλιών..

μα χειροβομβίδα… ?

the most clicked